De eindsprint
Zuid-Afrika zal het spoedig zonder een zeker iemand moeten doen. Volgende week zondag, 12 juni, is het avontuur alweer ten einde.
De laatste weken zijn erg snel gegaan. Dat komt omdat we veel vrijetijdsactiviteiten hebben gehad, waarbij we veel hebben gezien en veel mensen hebben ontmoet, maar ook omdat het onderzoek langzamerhand afgerond moet worden. De komende week wordt een concept wetenschappelijk paper geschreven. Samen met onze Nederlandse begeleider, Andrew Barendse, gaan we dat deze zomer zodanig verbeteren dat we het in kunnen sturen naar een wetenschappelijk tijdschrift. Hopelijk blijkt ons onderzoek interessant genoeg, en kunnen we daarmee als bachelorstudenten een wetenschappelijke publicatie op onze naam krijgen… ben benieuwd!
Voor het onderzoek hebben we met heel veel mensen gesproken. Het was erg lastig om contact te krijgen met telecombedrijven in afgelegen gebieden, maar afgelopen vrijdag was er een kans die we niet konden laten schieten. In Polokwane (Pietersburg), in de Northern Province van Zuid-Afrika, werd een seminar gehouden dat geheel aan ons onderzoeksonderwerp was gewijd (toeval natuurlijk). Onze Mazda hebben we maar niet gewaagd aan deze trip, dus hebben we een enigszins fatsoenlijke wagen (Ford Ikon 1.3) gehuurd om door de bijna Amerikaans aandoende snelweg te geraken. De heenrit was 300 km, de terugrit 300 meter korter doordat we de Wimpy-burger in het snelwegrestaurant hebben overgeslagen. Gelukkig hadden we dit keer geen gedonder met verzekeringen, waardoor ik ook eens aan de rechterkant van de auto kon zitten en zodanig aan de linkerkant kon rijden. Eigenlijk hoef je er niet eens aan te wennen, maar misschien komt dat omdat je als bijrijder in gedachten vaak toch meerijdt.
In Polokwane, waar we donderdagmiddag arriveerden, bleek ook een klein Game Reserve te zijn. We konden nog net op tijd naarbinnen, voordat het park zijn slagbomen sloot. Kort maar erg mooi, het eenurige bezoekje. In ieder geval heb ik een paar zebra’s, iets bokachtigs, enkele exotische vogeltjes, en jawel, iets gnoe-achtigs gespot. De foto komt nog, een naam heeft het beest al: Irene. Volgende week zaterdag ga ik een dag lang naar de Pilanesberg, een van de grotere nationale parken van Zuid-Afrika. Als ik dan geen olifant tegen het lijf loop, vraag ik mijn geld terug!
Hoewel er weinig reacties via deze website komen, willen er in mailbox en chatvenster nog wel eens verontrustende berichten arriveren. Eten zou de rode draad van deze stage zijn. Iets dat ik niet wil, en al helemaal niet kan ontkrachten. We hebben extreem veel goed voedsel gehad, en dat heeft ons extreem weinig gekost. Morgen hebben we de (preliminaire afscheids)barbeque met onze collega’s, dan zal er een voorlopig hoogtepunt aan dit eetfestijn komen (hoewel, eh… we maandag weer een gratis etentje hebben).
Tussen alle etentjes door ben ik gelukkig nog in staat het nieuws uit Europa te volgen. Helaas, als ik had kunnen stemmen denk ik niet dat 12,9% van het Nederlandse volk mij had gevolgd, maar ik betreur het ten zeerste dat de Europese grondwet is afgestemd. Nederland begint langzamerhand richting Frankrijk te stevenen in de competitie om de titel Continentale Cynicus. Natuurlijk is de voorcampagne over de hele linie niet erg stevig gevoerd en heeft Europa veel te weinig uitgelegd in het verleden, maar Nederland laat zich toch een beetje regeren door de angst en de kleinzieligheid. Ik denk dat veel mensen zich niet beseffen wat voor een schade er wordt aangericht in termen van potentiele welvaartsverbetering. We hebben het simpelweg te goed om ons nog druk te maken over verbeteringen. Maar alle drama op een stokje, we moeten nu denk ik proberen om het nee te gebruiken als een manier om bepaalde veranderingen, die de grondwet al in gang zou zetten, nog beter, simpeler en al met al toch ook nog sneller te bewerkstelligen. Een democratisch en minder verspillend Europa kan denk ik tegemoetkomen aan de neesentimenten van veel Nederlanders. Hopelijk heeft Nederland de leiders die daarvoor nodig zijn, maar ik betwijfel of Balkenende en zijn kibbelende kuikens daartoe in staat zijn.
Terug naar Zuid-Afrika. Interessant om te melden is dat mijn indrukken van het land behoorlijk verfijnder zijn geworden nu ik hier langer zit. Er is een geweldig optimisme, en ondanks een gebrek aan competentie (die heel verklaarbaar is) probeert men vanuit allerlei posities met heel veel energie om de levensstandaard in het land te verbeteren. Maar de Afrikaanse cultuur kan af en toe lastig tussenbeide komen. HIV/Aids is een enorm probleem hier, maar als je hoort hoe de seksuele moraal in townships als Soweto is, verbaas je je er niet meer over. Dronken worden en vervolgens een buurtbewerking (excusez le mot) met Jan en alleman ondergaan schijnt schering en inslag te zijn, deelname staat open zodra je de 11 gepasseerd bent. Het zal vast niet overal even erg zijn, maar je hoort de verhalen van veel mensen. Op een heel ander niveau zien we de invloed van de Afrikaanse cultuur ook terug op ons onderzoeksgebied. In de telecommunicatiesector is het bijvoorbeeld erg wenselijk dat een overheidsministerie die zelf aandelen heeft in een groot telecombedrijf geen regelgeving voor individuele bedrijven mag maken, omdat dat oneerlijk kan zijn vanwege belangenverstrengeling. Officieel is de regelgever in Zuid-Afrika ook onafhankelijk, maar de voorzitter daarvan wordt benoemd uit ANC-gelederen. Er zijn sterke politieke banden, en ben je benoemd, dan wordt je geacht je meerdere (de minister) niet tegen te spreken. Dat leidt nogal eens tot verhoogd gebruik van achterkamertjes of hierarchische drukmaatregelen om zaken te regelen.
Bon, de aandacht van een lezer kun je moeilijk voor langere tijd vasthouden, en ik vind het al een hele prestatie als je deze alinea gehaald hebt. Daarom: ik zal nog een bericht plaatsen voordat ik wegga, en daarna zie ik de meesten van jullie weer in Nederland. Be prepared, en geniet van mijn afwezigheid zolang het nog kan of verlang naar mijn terugkomst. Voor degenen die mij kennen zal deze afsluiting dan ook geen verrassing zijn: Kies zelf maar!
Leave a Reply
Your message will be published on this website, after approval of the webmaster. If you prefer a personal reply that will not be published, please use the contact form.